Kompresory dla przemysłu farmaceutycznego

W wytwórni farmaceutycznej sprężone powietrze pełni dwie zupełnie różne funkcje. Jako medium napędowe zasila siłowniki, zaworowe wyspy, tabletkarki, kapsułkarki i systemy transportu; jako medium procesowe wchodzi w kontakt z produktem - przedmuchuje fiolki i ampułki, napowietrza suszarki fluidalne, uczestniczy w powlekaniu tabletek i w napełnianiu opakowań. Tylko ten drugi strumień podlega ocenie jakościowej porównywalnej z wodą technologiczną.

Opisujemy go zgodnie z ISO 8573-1, gdzie trzy cyfry oznaczają kolejno cząstki, wilgotność i olej. Dla powietrza kontaktowego w produkcji leków spotyka się wymagania na poziomie klasy 1.2.1 i ostrzejsze, a przy wypełnianiu aseptycznym dodaje się filtrację sterylizującą 0,22 µm w punkcie użycia. Zawartość oleju poniżej 0,01 mg/m³ oraz ciśnieniowy punkt rosy około −40 °C to typowe wartości projektowe; w instalacjach prowadzonych na zewnątrz budynku schodzi się jeszcze niżej, żeby uniknąć wykroplenia przy niskich temperaturach.

Sprężarka bezolejowa jest tu naturalnym wyborem, ponieważ eliminuje samo źródło zanieczyszczenia węglowodorami i upraszcza uzasadnienie jakościowe. Gdy w sprężarkowni pracuje maszyna olejowa, tor uzdatniania musi być zaprojektowany i serwisowany z pełną świadomością: filtr koalescencyjny, filtr węglowy, osuszacz adsorpcyjny, filtr końcowy i kontrola po każdej wymianie wkładów. Zużyta filtracja jest w tej branży realnym ryzykiem, a nie formalnością.

Ostatni element to powtarzalność. Zmienne ciśnienie zmienia dozowanie i siłę zamykania, a więc parametry krytyczne procesu. Dlatego przy modernizacjach patrzymy na stabilność ciśnienia w punkcie odbioru, pojemność buforową, sposób sterowania kaskadą oraz na to, czy pomiary punktu rosy i ciśnienia są w ogóle rejestrowane - bez zapisu nie da się wykazać, że instalacja pracowała w założonych granicach.