Kompresory dla przemysłu kolejowego

W bazach utrzymania i naprawy taboru sprężone powietrze pracuje na dwóch poziomach. Pierwszy to zaplecze warsztatowe: narzędzia pneumatyczne, podnośniki i manipulatory, prasy, stanowiska mycia i odmuchu, lakiernie oraz kabiny do prac ściernych. Drugi to powietrze technologiczne potrzebne do prób i napełniania układów pojazdu - przede wszystkim układów hamulcowych, ale również pneumatyki drzwi, sprzęgów i zawieszenia pneumatycznego.

Próby układów hamulcowych są odbiorem specyficznym. Wymagają powtarzalnego ciśnienia i powietrza wolnego od wody, bo wilgoć w układzie hamulcowym pojazdu szynowego to ryzyko korozji i zamarzania w warunkach zimowych. Dlatego gałąź technologiczną projektuje się z osuszaniem o zapasie i filtracją, a stan przygotowania powietrza kontroluje się w punkcie przyłączenia do pojazdu, nie w sprężarkowni.

Lakiernie i kabiny do obróbki strumieniowo-ściernej to z kolei odbiory o dużym i długotrwałym przepływie, z odmiennymi wymaganiami jakościowymi: przy natrysku decyduje brak wody i oleju, przy ścierze - wydajność i stabilne ciśnienie. Prowadzenie ich z tej samej gałęzi co próby hamulców powoduje, że każda operacja malarska zaburza powtarzalność prób.

Trzecim czynnikiem jest sezonowość i harmonogram przeglądów taboru. Obłożenie warsztatu zmienia się wraz z cyklami utrzymania i przygotowaniem pojazdów do sezonu, a zimą dochodzi kwestia niskich temperatur w halach i na torach postojowych. Poziom osuszania powinien być dobrany do najniższej temperatury, jaką osiągają rurociągi i pojazdy, a nie do warunków panujących w hali w lecie.